De teksten op deze pagina zijn vanuit kinderperspectief geschreven. De eerste drie liedjes worden ‘verteld’ door vrij jonge kinderen, een jaar of zes, zeven, stel ik me voor. Misschien word ik nu meedogenloos terechtgewezen door pedagogen of opvoeders. Maar dat moet dan maar. Een leeg hok, Touwtjespringen en Wonen op de sloop kan ik niet anders (mee)beleven. Jarig gaat over een meisje van veertien. Het staat letterlijk in de tekst. Voor wie wil weten hoe het met haar afloopt: ik denk dat alles nog goed komt. Dan is er ook nog De Wegisweg, naar een voorzetje van Marlies van den Berg. De Wegisweg is het alleen aan tovenaars bekende straatje waar Harry Potter zijn toverspullen koopt. Ook in deze categorie Zat, van muziek voorzien en ingezongen door Ernst Klijzing. Het laatst toegevoegd zijn Ziek en Leren schoenen, over een boerengezin dat noodgedwongen naar de stad verhuist.
‘t Is net of de winter kouder is,
kouder dan ooit tevoren
de bomen staan bibberend krom in de wind,
de sloot voor het huis is bevroren
de kachel staat hoog,
je draagt twee paar sokken
de loodgrijze lucht
loost wollige vlokken
het is al vroeg donker
en eenzaam op straat,
geen mens die onnodig
naar buiten gaat.
Opa vertelt hoe het vroeger was,
winters van lang geleden
hij heeft in zijn eentje in 1910
de Elfstedentocht uitgereden
zijn wangen vuurrood,
hij zit g’woon te jokken,
de sneeuw raakt de grond
in pluizige vlokken
de bomen verstijven,
geen mens meer op straat,
alleen een meneer die
de hond uitlaat.
We hebben zelf ook een hondje gehad,
keesje vol slimme streken
hij dartelde rond en rende op straat,
werd geraakt bij het oversteken
ik sluit het gordijn,
nog steeds vallen vlokken
uit d’ asgrijze lucht
op het lege hok.
Het is hartje winter
en leeg is de straat,
nog leger het hok waar
zijn naam op staat.
Opa, ik moet aldoor aan je denken Het is alweer een eeuwigheid geleden Veilig aan de overkant Opa, zwarte tegels zijn verboden Veilig aan de overkant Even dralen bij het touwtjespringen
bij alles wat ik doe vandaag
de meester zei het ook al: kindje, luister,
geef antwoord als ik jou wat vraag
maar ik ben er niet zo bij
‘k ben er helemaal niet bij
telkens denk ik: opa, opa, opa,
opa waar ben jij?
een buiige zonsondergang
er vielen zoute tranen op je kist
ik huilde zeker dagenlang
en ik ben er niet zo bij
ik ben er helemaal niet bij
telkens denk ik: opa, opa, opa
opa waar ben jij?
in een onbereikbaar land
voor altijd bevrijd
van ruimte en tijd
en wat ik ook doe
ik kan niet naar je toe
opa, ik ben je kwijt
dan val ik in de modderstroom
ik worstel om er bovenuit te komen
het is een nare griezeldroom
en ik ben er niet zo bij
ik ben er gloeiend bij
telkens denk ik: opa, opa, opa
opa wacht op mij
in een onbereikbaar land
voor altijd bevrijd
van ruimte en tijd
en wat ik ook doe
ik kan niet naar je toe
opa, ik ben je kwijt
kijk uit, in-spin de bocht gaat in
dan ben ik af het touw slaat om mijn benen
zodat ik snel een smoes verzin
want ik ben er niet zo bij
ik ben er helemaal niet bij
telkens denk ik: opa, opa, opa
opa waar ben jij?
Ons huis is splinternieuw geweest Straks komt er een man Ik loop er als ik eerlijk ben Een autokerkhof is niet eng Straks komt er een man
maar nu is het een wrak
er zitten sterren in de ruit
en gaten in het dak
de voordeur valt niet in het slot
de gevel is verroest
het licht sinds jaar en dag kapot
en ik heb me in geen weken meer gedoucht.
van het woningbedrijf
die wil dat we weggaan
uit de Renault 5
hij wil dat we nokken
naar een van z’n blokken
m’n pa vloekt ‘m stijf.
vooral niet mee te koop
toch is het wel een avontuur
het wonen op de sloop
alleen de winter duurt wat lang
geen kachel of cv
dan gaan we naar de dagopvang
voor een deken en een dampende bak thee.
nog nooit een spook gezien
je maakt kabaal zoveel je wilt
we hebben pret voor tien
‘Geen sores meer en geen getob’,
zegt Pa, ‘we hebben ’t fijn!’
Maar als ik groot ben stap ik op
want ik wil een doodgewone jongen zijn.
van het woningbedrijf
die wil dat we weggaan
uit de Renault 5
naar een van z’n blokken
m’n pa vloekt ‘m stijf.
Ik ben jarig vandaag
en het taartmes is kwijt
‘k had geen zin in ontbijt
vreemd gevoel in m’n maag
ben het bos ingegaan
moeder janken, geheid
vader die m’iets toebijt
wat ik niet heb verstaan
zondagmorgen in het bos
ik zoek een plekje op het mos
Het is stil om me heen
nog te vroeg, nog te koud
kerf m’n naam in het hout
schop ‘ns tegen een steen
breng ik nou weer teweeg
met m’n ‘hartje van goud’
nou het heeft ‘r berouwd
dat ze zo’n dochter kreeg
zondagmorgen in het bos
ik zoek een plekje op het mos
Ik ben veertien vandaag
en ik weet het niet meer
pa verziekt steeds de sfeer
met een stuk in z’n kraag
mag ik bij het gebak
een machinegeweer
maai ik iedereen neer
takketaktaktaktak
zondagmorgen in het bos
ik zoek een plekje op het mos
Een herkenbaar geluid
iets dat kraakt als een bed
‘mamalief’ doet het met
de gezinstherapeut
maar dat helpt dus geen fluit
ik was net zo lief dood
’t bos is bloederig rood
zoek m’n plekje vast uit
zondagmorgen in het bos
ik zoek een plekje op het mos
Het is stil om me heen
doelloos dwarrelt een blad
op het doodlopend pad
ben nog altijd alleen...
Er zijn wel honderdduizend wegen
over bergen en door dalen
soms verborgen en verzwegen
waar je makk'lijk kunt verdwalen
kijk maar uit voor kannibalen
want die kom je dikwijls tegen
en daarover gaan de gruw'lijkste verhalen
En soms dan lijkt zo'n weg inenen
net een tong tussen twee kaken
is opeens je lef verdwenen
wil je best een omweg maken
maar ook daar zijn woeste draken
die je pakken bij je benen
en hun vlammen over jouw gezicht heen braken!
Nee, dan van alle wegen
liever naar de Wegisweg
want daar ken ik heg en steg
't is een straatje tussen stegen
midden in de stad gelegen
maar denk niet dat ik je zeg...
zeg hoe of je daar kunt komen
ik praat zelfs niet in mijn dromen
er zijn tovenaars en gnomen
Wegiswegiswegisweg...
die ontbreekt op elke kaart
Wegiswegiswegisweg
't overwegen 't overwegen 't overwegen waard!
Je kunt er bezemstelen kopen
hele toverboeken spellen
dan bij Goudgrijp binnenlopen
om je spaargeld uit te tellen
ijsjes of een uil bestellen
Olivander is al open
voor een toverstok die jou zal vergezellen.
Nee, dan van alle wegen...
etc.
Ik moet een nette broek aan
maar ik wil geen nette broek
en ik moet m'n band oppompen
maar de fietspomp is weer zoek
ik moet dit, ik moet dat
eten geven aan de kat
maar dat kan ze mooi vergeten
'k heb het eventjes gehad!
Lieve moeder, lieve moeder,
ik doe alles wat je wilt
maar als je nu niet gauw je mond houdt
spring ik dadelijk op tilt
Ik wil echt wel huiswerk maken
maar ik heb geen flauw idee
alles staat in mijn agenda
en die ligt nog bij Rene
ik moet dit, ik moet dat
eten geven aan de kat
maar dat doe ik als ik t'rug ben
van het shoppen in de stad
Even helpen met de afwas
geen probleem, ik doe het graag
dat wil zeggen: heel graag morgen
want ik heb geen zin vandaag
ik moet dit, ik moet dat
eten geven aan de kat
maar ik ben dat steeds maar moeten
nu zo zoetjesaan wel zat!
Lieve moeder, lieve moeder,
ik doe alles wat je wilt
maar als je nu niet gauw je mond houdt
spring ik dadelijk op tilt
Lieve moeder, lieve moeder, (op muziek gezet door Ernst Klijzing, Amsterdam)
ik doe alles wat je wilt
maar als je nu niet gauw je mond houdt
spring ik dadelijk op tilt
Ik wil niet weg maar moeder vindt
dat papa rusten moet
dus ben ik een gehoorzaam kind
dat braaf de deur dichtdoet
ze hangt de lakens aan de lijn
legt was over de heg
als straks de dokter hier zal zijn
wijs ik hem wel de weg
ik gluur eens door het sleutelgat
en druk mijn beide oortjes plat
dan denk ik iets te horen...
't is de kat
De dokter is weer weggegaan
hij was er maar heel kort
ik kon niets wat hij zei verstaan
als pap maar beter wordt
ik vraag het mama fluisterzacht
ik trek haar aan haar mouw
ze doet alsof ze naar me lacht
maar knijpt haar handen blauw
de kat geeft kopjes en miauwt
en mam lijkt zo wel eeuwen oud
ze huilt onhoorbaar dat ze
van ons houdt
'k Weet nog precies hoe blij-d-ie was,
dat zwartwitte koebeest in 't groene gras,
rare sprongen aak'lig dicht bij de sloot..-
ik kijk naar de lucht, die kleurt bloederig rood.
Op de boerderij
gaat het niet meer,
dat hoor ik steeds weer.
Pa is failliet,
hij trilt als een riet
en hij gaat tegen ons zo tekeer.
Daar staan mijn klompen
naast die van hem,
ik hoef ze nooit meer te boenen.
Wij gaan verhuizen,
ik draag wel voortaan
gehoorzaam mijn leren schoenen.
Op de boerderij Maar u kunt natuurlijk ook terug naar Ongeluksvogels, naar Feesten en partijen of doorklikken naar Diversen dan wel Engelstalig.
Terug naar boven? Klik dan op deze link.
Voor alle teksten geldt: © A. Meijer
gaat het niet meer,
dat hoor ik steeds weer.
Pa is failliet,
hij trilt als een riet
en hij gaat tegen ons zo tekeer.
Terug naar de beginpagina? Klik dan hier.